ΜΦ
Ο Μισέλ Φάις (Κομοτηνή, 1957) είναι υπεύθυνος των σελίδων βιβλίου στην "Εφημερίδα των Συντακτών" και διδάσκει δημιουργική γραφή ("Σχόλη" στις Εκδόσεις Πατάκη & Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας). Το 2000 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος. Πεζογραφία: "Αυτοβιογραφία ενός βιβλίου" (1994· αναθεωρημένη επανέκδοση Πατάκης, 2005), "Απ' το ίδιο ποτήρι" (1999· αναθεωρημένη επανέκδοση Πατάκης, 2011), "Aegypius Monachus" (2001· αναθεωρημένη επανέκδοση Πατάκης, 2013), "Το μέλι και η στάχτη του Θεού" (2002), "Ελληνική αϋπνία" (2004), "Πορφυρά γέλια" (2010), "Kτερίσματα" (2012), "Από το πουθενά" (2015). Το μυθιστόρημα "Αυτοβιογραφία ενός βιβλίου μεταφράστηκε στα γαλλικά και στα ρουμάνικα, η συλλογή διηγημάτων "Απ' το ίδιο ποτήρι και άλλες ιστορίες" στα γαλλικά, ισπανικά και αγγλικά. Διηγήματά του συμπεριλήφθηκαν σε ισπανικές, γερμανικές, αγγλικές, γαλλικές, τσέχικες και κινεζικές ανθολογίες και δημοσιεύτηκαν σε αμερικανικά περιοδικά. Μετάφραση: "Χαϊκού για τη βροχή, το χιόνι, τον άνεμο, τον ήλιο, το φεγγάρι" (με εικόνες του Χρόνη Μπότσογλου, Μπάστας Πλέσσας, 1994). Θέατρο: "Το παγκάκι του κανένα" (Θέατρο 104, 2014, σκην. Αλεξία Καλτσίκη), "Είμαι αριστερόχειρ ουσιαστικά" (Παράσταση για τον Μανόλη Αναγνωστάκη. Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου, 2012, Θέατρο Θησείον, 2012, δραματουργική επεξεργασία, σκην. Αλ. Καλτσίκη), "Κάποιος να τους πονέσει" (24hour plays Athens, 2012, σκην. Κ. Μπερδέκα), "Πουπουλένιο τίποτα" (Εθνικό Θέατρο - Αναγνώσεις, 2011, σκην. Ν. Κουρής-Μ. Καλλιμάνη-Αλ. Καλτσίκη), "Μετά τις τελευταίες μας λέξεις" (Συνεργείο, 2011, σκην. Λ. Μελεμέ), "Πέστροφα Δουνάβεως" (Φεστιβάλ Φιλίππων, 2010, σκην. Λ. Μελεμέ), "Το κίτρινο σκυλί" (Από Μηχανής Θέατρο, 2009, σκην. Λ. Μελεμέ, Θέατρο Αμαλία, 2011, σκην. Α. Σπυριδάκης, ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, 2013, σκην. Παν. Μέντης, Θεατρική Ομάδα Pinata, 2014, Ναύπλιο), "Ελληνική αϋπνία" (Θέατρο Εμπρός, 2006, σκην. Ρ. Πατεράκη), "Η πόλη στα γόνατα" (Θέατρο Αμόρε-Δοκιμές, 2006, σκην. Θ. Αναστόπουλος), "Αντρόγυνα" (Μονόλογοι Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, Θέατρο Μεταξουργείο, 2003, σκην. Π. Χούρσογλου). Κινηματογράφος: Συνεργάστηκε με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο στο σενάριο των ταινιών "Delivery" (Επίσημη Συμμετοχή Φεστιβάλ Βενετίας και Μόντρεαλ, 2004), "Αθήνα-Κωνσταντινούπολη" (2008) και "Η κόρη του Ρέμπραντ" (2015). Φωτογραφία: Ύστερο βλέμμα, 1996 και Η πόλη στα γόνατα, 2002 (Λευκώματα και ατομικές εκθέσεις στον Χώρο Τέχνης 24). Συμμετείχε στη Photosynkyria 2003 και έλαβε μέρος στις εξής ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας-ζωγραφικής: "Καλοκαίρι, μια συνάντηση" (με τους Κώστα Παπανικολάου και Τάσο Μαντζαβίνο, Χώρος Τέχνης 24, 2006), "Αυτοπροσωπογραφία ενός άλλου" (με τον εικαστικό Τάσο Μαντζαβίνο, Χώρος Τέχνης 24, 2007), "Κτερίσματα" (με τους Καλλιόπη Ασαργιωτάκη και Τάσο Μαντζαβίνο, Χώρος Τέχνης 24, 2013). Επιμέλεια: Ασχολήθηκε με τη φιλολογική και καλλιτεχνική αποκατάσταση του Τζούλιο Καΐμη (7 τίτλοι). Έχει επιμεληθεί πολλούς συλλογικούς τόμους λογοτεχνίας και εικαστικά λευκώματα. Τελευταία διευθύνει τις εξής σειρές: "Η κουζίνα του συγγραφέα/σκηνοθέτη/ιστορικού/αρχιτέκτονα" (εξομολογητική σειρά από προσωπικότητες της λογοτεχνίας, της τέχνης και της δημόσιας ζωής-9 τόμοι), "Hotel/Ένοικοι Γραφής" (πανελλήνιος θεματικός διαγωνισμός διηγήματος - 7 συναπτά χρόνια, 7 τόμοι). (φωτογραφία: Χάρης Παπαδημητρακόπουλος)
ΆΦ
Ο Άρης Φακίνος είναι από τους πλέον γνωστούς συγγραφείς μας σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Γερμανία, Σουηδία, Νορβηγία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Ηνωμένες Πολιτείες, Ισραήλ, Αργεντινή και Βραζιλία. Έχουν επίσης εισαχθεί σε προγράμματα πολλών ξένων σχολείων και πανεπιστημίων όπου διδάσκεται η νεοελληνική λογοτεχνία. Ο συγγραφέας του "Κάστρου της μνήμης", των "Παιδιών του Οδυσσέα", του "Ανθρώπου που τάιζε τα περιστέρια", των "Τελευταίων βαρβάρων", της "Κλεμμένης ζωής" (Καστανιώτης), της "Ιστορίας της χαμένης γης", του "Πρόγονου" (Εστία), καθώς και των "Παράνομων" (Εξάντας, Καστανιώτη:) γεννήθηκε το 1935 στο Μαρούσι, σπούδασε και δίδαξε στο Γαλλικό Ινστιτούτο μέχρι το 1965, οπότε και εγκατέλειψε τη διδασκαλία για ν' αφιερωθεί στη λογοτεχνία και την πολιτική αρθρογραφία. Το 1967, με τη δικτατορία, διαφεύγει στη Γαλλία, όπου ζητάει πολιτικό άσυλο και δουλεύει στην ελληνική εκπομπή "Εδώ Παρίσι" της Γαλλικής Ραδιοφωνίας. Μέχρι την πτώση της χούντας ο Άρης Φακίνος αρνήθηκε να δημοσιεύσει έστω και μία αράδα στην Ελλάδα. Κατά το διάστημα της επταετίας, τα βιβλία του δημοσιεύονταν στη Γαλλία οπό τον μεγάλο εκδοτικό οίκο "Seuil". Στον χώρο της πανευρωπαϊκής κριτικής ο συγγραφέας αναγνωρίζεται σήμερα ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ευρωπαίους πεζογράφους. Για το "Κάστρο της μνήμης" (Καστανιώτης, 1993), που σημείωσε μεγάλη λογοτεχνική κι εκδοτική επιτυχία τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, η γνωστή γαλλική εφημερίδα "Le Monde" έγραψε: "Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό μνημείο προς τιμή της Ελλάδας". Η "Cite" των Βρυξελλών υπογράμμισε "Ένας: πολύ μεγάλος Έλληνας συγγραφέας, ο πιο προικισμένος της γενιάς του. θυμίζει τους μεγάλους Ρώσους πεζογράφους". Ο Άρης Φακίνος πέθανε στο Παρίσι το 1998, σε ηλικία 62 ετών.
ΝΦ
Ο Νίκος Φαρούπος γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε κοινωνική ψυχολογία και σκηνοθεσία κινηματογράφου. Αρχικά εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη στη διαφήμιση και σε ταινίες μεγάλου μήκους. Από το 1989 ασχολείται επαγγελματικά με το σενάριο και έχει συνεργαστεί στη συγγραφή αρκετών τηλεοπτικών σειρών και κινηματογραφικών σεναρίων. Παράλληλα έχει γράψει και έχει σκηνοθετήσει δύο μικρού μήκους ταινίες, ενώ από το 1992 μέχρι σήμερα έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα και μελέτες. Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορούν τα βιβλία του: Ο δήμιος (1998, 10η έκδοση 2016), Λεξικό των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων (2004), Η ωραία Ελένη (2004), Η ζώνη της Αφροδίτης (2004), Ο κόσμος των φανταστικών όντων των αρχαίων Ελλήνων (2005), Οι αυριανοί έρωτες θα είναι οι καλύτεροι (2006), Μικρά πάθη (2008), Οι ιχνηλάτες του σκότους (2010), Έγκλημα στην Αντίπαρο (2015), Ο αρχιβιβλιοθηκάριος και άλλες ιστορίες (2016), Εφιάλτης, η Απολογία (2017), Περί γυναικών και άλλων μυστηρίων (2020) και 444 π.Χ., ο θάνατος της εταίρας Κλεψύδρας (2023), Και οι καλοί... σκοτώνουν. Εγκληματικές ιστορίες με ευαίσθητους ανθρώπους (2026). (Πηγή: "Εκδόσεις Κέδρος", 2026)
ΓΦ
Ο Γιάννης Φιλιππίδης είναι συγγραφέας και υπεύθυνος εκδόσεων της Άνεμος Εκδοτική. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Βασίλη Ρίτσου. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά και επώνυμες ιστοσελίδες. Εργογραφία: Aπό την Άνεμος εκδοτική κυκλοφορούν τα βιβλία του: «Η μυρωδιά σου στα σεντόνια μου», μυθιστόρημα, εκδόσεις Άγκυρα 2006, Άνεμος εκδοτική 2011. «Ο εραστής, η μέλισσα κι ένα μικρούλι “αχ”», μυθιστόρημα, εκδόσεις Άγκυρα 2008, Άνεμος εκδοτική 2011. «Μα, το ψάρι είναι φρούτο», οχτώ απρόβλεπτες ιστορίες για ενήλικους αναγνώστες, 2011. «Κρατάς μυστικό;», μυθιστόρημα, 2011. «Ζωή με λες», παιχνίδια πεζογραφίας, 2011. «Λούσιfair, η βασίλισσα της Κυψέλης», μυθιστόρημα, 2012. «Ο Απρίλης στάθηκε αλήτης», μυθιστόρημα, 2014. «Το ασανσέρ των οκτώμισι», θεατρικό, 2015. «Κωδικός ελευθερία», παιχνίδια πεζογραφίας, 2015. «Εκείνος που άκουγε τις επιθυμίες των άλλων», μυθιστόρημα, 2017. «Είχε λιακάδα σήμερα», μυθιστόρημα, 2019. «Το σπίτι με τις κλειδαριές», μυθιστόρημα, 2020. «Χτύπα το φίδι στο κεφάλι», μυθιστόρημα, 2021. «Έτσι απλά συμβαίνουν όλα», μυθιστόρημα, 2023. «Τα χρόνια της υπερέντασης», ποιήματα και πεζά. 2024. Πολυσυμμετοχικά: «Το προσωπικό μου θέατρο σκιών», ιδιωτική έκδοση Black Duck multiplarte, 2011. «Προσωπογραφίες», ιδιωτική έκδοση Black Duck multiplarte, 2011. (Πηγή: "Άνεμος Εκδοτική", 2024)
