Η Βασιλική Πιτούλη, γεννημένη στον Βόλο από Ηπειρώτη πατέρα, είναι καθηγήτρια Οικονομικών και Γαλλικής Φιλολογίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Έχει διδάξει στη Ριζάρειο Σχολή, στα εκπαιδευτήρια Καργάκου, σε δημόσιο ΙΕΚ, στα Τοσίτσεια - Αρσάκεια Λύκεια και έχει αποσπαστεί στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Επί τέσσερα χρόνια ήταν υπεύθυνη Σχολικής Βιβλιοθήκης. Στα δεκαοχτώ της βραβεύτηκε σε διαγωνισμό νεανικής ποίησης που οργάνωσε η εφημερίδα Θεσσαλία. Έχει συμπεριληφθεί στη λογοτεχνική εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση (έκδοση 2009), έχει ασχοληθεί με βιβλιοπαρουσίαση και βιβλιοκριτική, ενώ άρθρα και διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες, περιοδικά και στο ίντερνετ. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 κατέβηκε υποψήφια στον Δήμο Κηφισιάς -Ν. Ερυθραίας -Εκάλης και ήρθε πρώτη επιλαχούσα δημοτική σύμβουλος Κηφισιάς. Έχει δυο κόρες παντρεμένες.
Ο Γιώργος Πολυράκης (1939 - 2026) γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης όπου τελείωσε τη στοιχειώδη εκπαίδευση. Μαθητής γυμνασίου ακόμη ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και έγραψε δύο θεατρικά έργα που παίχτηκαν σε μαθητικές παραστάσεις. Ακόμη ένα θεατρικό έργο έγραψε όταν ήταν φοιτητής, το οποίο παίχτηκε από φοιτητές κατά τη διάρκεια της φοιτητικής εβδομάδας. Τελείωσε την Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, του οποίου ήταν διδάκτωρ. Εργάστηκε ως χειρουργός στη Θεσσαλονίκη. Είχε δημοσιεύσει ογδόντα τρεις επιστημονικές εργασίες σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά, είχε κάνει δεκάδες ανακοινώσεων σε ιατρικά συνέδρια και είχε πάρει μέρος στη διοργάνωση πολλών συνεδρίων. Ήταν μέλος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος, της Ιατρικής Εταιρείας Θεσσαλονίκης, της Εταιρείας Ιατρών Λογοτεχνών, της Εταιρείας Συγγραφέων Βορείου Ελλάδος, ενώ είχε διατελέσει μέλος του Διεθνούς Κολεγίου των Χειρουργών. Το 1994 κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο "Λύτρωση". Το 1995 εξέδωσε το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο "Μαθητικές αναμνήσεις". Ένα χρόνο αργότερα κυκλοφόρησε με μεγάλη επιτυχία από τις Εκδόσεις "Ψυχογιός" το δεύτερο μυθιστόρημά του με τίτλο "Εκείνη η στιγμή". Το Δεκέμβριο του 1998 κυκλοφόρησε το "Χορεύοντας στη σιωπή", το οποίο αγαπήθηκε αμέσως από το αναγνωστικό κοινό, τιμήθηκε με το Βραβείο Πεζογραφίας της Ελληνικής Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων και βρέθηκε στις πρώτες θέσεις στις λίστες των μπεστ σέλερ πολλών εφημερίδων και περιοδικών. Κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο του "Συνάντηση με το χθές" (Εκδόσεις Ψυχογιός), το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Πρώτου Μυθιστορήματος από το Φιλολογικό Σύλλογο "Παρνασσός".
Ο Πασχάλης Πράντζιος γεννήθηκε στην Ανάβρα Καρδίτσας το 1971 και εµφανίστηκε στα ελληνικά γράµµατα το 2006. Σπούδασε φιλοσοφία στη Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ., συνέχισε τις µεταπτυχιακές του σπουδές στο Θέατρο µε ειδίκευση στην Επιβίωση του Αρχαίου Δράµατος (ΑΠΚΥ) και στο µεταπτυχιακό πρόγραµµα Δηµιουργικής Γραφής του ΕΑΠ. Παράλληλα µε τη µυθιστοριογραφία ασχολείται µε τη θεωρία λογοτεχνίας και θεάτρου, δηµοσιεύοντας άρθρα και µελέτες του σε περιοδικά λογοτεχνικού ενδιαφέροντος. Εργάζεται ως φιλόλογος καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση. Το Βαγόνι τρίτης θέσης είναι το έβδοµο µυθιστόρηµά του. Μυθιστορήµατα του συγγραφέα: Και πάντα µε χείλη κόκκινα, 2006 Περί ανέµων και γάτων, 2009 Λιωµένο µολύβι, 2012 Η πόλη έχει ρεπό, 2014 Ξανάγινε τρεις…, 2016 Τριάντα έξι ώρες βροχής, 2019 (Πηγή: "Εκδόσεις Πηγή", 2022)
Η Μαρία Πρινάρη-Καρκαβατσάκη γεννήθηκε το 1961 στο Ηράκλειο Κρήτης και σαν παιδί έζησε στο χωριό της το Μάραθος. Στη συνέχεια έζησε στην πόλη του Ηρακλείου όπου αφού αποφοίτησε από το λύκειο, εργάστηκε σε ξενοδοχειακές και τουριστικές επιχειρήσεις έως το 1984. Από το 1985 έζησε στην Αθήνα έως και το 2015 και εργάστηκε στον δημόσιο τομέα. Σήμερα, συνταξιούχος πια, ζει στο χωριό της για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Έτσι έχει το χρόνο που χρειάζεται για να γράφει και να κάνει πραγματικότητα αυτό που πάντα ονειρευόταν. Το 2015 εκδόθηκε το πρώτο της μυθιστόρημα «Η αγάπη ποτέ δεν έσβησε» από τις εκδόσεις Μ. Σιδέρη. Το 2017 το δεύτερο «Πουλί θα κάμω τη χαρά» από τις εκδόσεις Πνοή και το 2019 το τρίτο της μυθιστόρημα «Αντέτι» επίσης από τις εκδόσεις Πνοή.
Η Ελένη Πριοβόλου γεννήθηκε στο Αγγελόκαστρο Μεσολογγίου. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Έχει καταθέσει είκοσι τρία βιβλία για παιδιά και εφήβους, δέκα μυθιστορήματα για μεγάλους, μία νουβέλα και ένα βιβλίο με διηγήματα, ενώ έχει συμμετάσχει και στους συλλογικούς τόμους Θερινοί έρωτες (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2021) και Η φωνή της (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2023). Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Αφηγηματικού Πεζού Λόγου της Ακαδημίας Αθηνών (Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη, 2024) για το μυθιστόρημά της Βαθύ το σκοτάδι πριν την αυγή, με το το Βραβείο Αναγνωστών του ΕΚΕΒΙ (2010) για το μυθιστόρημά της Όπως ήθελα να ζήσω, με το Βραβείο Λογοτεχνικού Βιβλίου για Μεγάλα Παιδιά του περιοδικού Διαβάζω (2009) για το βιβλίο της Το σύνθημα και με το Κρατικό Βραβείο Εφηβικού-Νεανικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το Φως σε μαύρο ουρανό, το οποίο επιλέχθηκε επίσης από τη Διεθνή Βιβλιοθήκη του Μονάχου ανάμεσα στα διακόσια καλύτερα βιβλία της κατηγορίας του και αναρτήθηκε στον Τιμητικό Πίνακα της IBBY για το έτος 2022. (Πηγή: "Εκδόσεις Καστανιώτη", 2024)
Ο Λεωνίδας Προυσαλίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στο Α.Π.Θ. (Παιδαγωγικό τμήμα και στο τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών). Εμφανίστηκε στο θέατρο το 2004 με το έργο "Εφτά λογικές απαντήσεις", που τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο Θεατρικού Έργου και ανέβηκε από το ΚΘΒΕ, σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζηβανού. Το 2007, οι "Εφτά λογικές απαντήσεις" παραστάθηκαν στο Απλό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα. Το 2011, το δεύτερο έργο του, "Βαγόνι στα νερά", ανέβηκε από το Απλό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα. Το 2016 το έργο του "Από τη σιωπή ως την άνοιξη" ανέβηκε στο Θέατρο Δημήτρης Χορν, σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ. Σκηνοθέτησε τον μονόλογο της Λούλας Αναγνωστάκη "Ο ουρανός κατακόκκινος" με ερμηνεύτρια τη Ρένη Πιττακή, στον προαύλιο χώρο των Φυλακών Επταπυργίου.