ΔΝ
Ο Δημήτρης Α. Νόλλας γεννήθηκε το 1940 στην Αδριανή Δράμας από γονείς Ηπειρώτες. Η οικογένεια του εκτοπίστηκε από τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής και εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα το 1943. Σπούδασε στην Αθήνα και την Φρανκφούρτη νομικά και κοινωνιολογία, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του καθώς η χρεοκοπία της οικογενειακής επιχείρησης, απ' την οποία αντλούσε το εισόδημά του, τον υποχρέωσε να οδηγηθεί αρκετά νωρίς στην βιοπάλη. Έκτοτε έζησε και εργάστηκε για μεγάλα διαστήματα στην πάλαι ποτέ Δ. Ευρώπη (1962-1975). Έγραψε και ραδιοσκηνοθέτησε παιδικές εκπομπές για το ραδιόφωνο και σκηνοθέτησε για την κρατική τηλεόραση ενημερωτικές εκπομπές (1975-97). Δίδαξε τεχνική σεναρίου στο τμήμα επικοινωνίας του Παντείου Πανεπιστημίου (1993-95). Στην δεκαετία του '80 συνεργάστηκε σε σενάρια κινηματογραφικών και τηλεοπτικών παραγωγών με τους σκηνοθέτες Χατζή, Παναγιωτόπουλο, Αγγελόπουλο, Σμαραγδή, Λαμπρινό και Βούλγαρη. Μεταξύ 2004-2007 διετέλεσε πρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Διακρίσεις: - Ford Foundation grant (1975-76) - Fullbright Grand για το International Writing Program του Πανεπιστημίου της lowa (1978) - Κρατικό Βραβείο Διηγήματος (1983) - Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1993) - Βραβείο Διηγήματος περιοδικού Διαβάζω (1996) - Βραβείο Ουράνη (2004) - Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (2014). (Πηγή: "Εκδόσεις Ίκαρος", 2025)
ΚΝ
Κυριάκος Ντελόπουλος
1933-2020
Ο Κυριάκος Ντελόπουλος (1933-2020) γεννήθηκε στην Κέρκυρα και μεγάλωσε στην Πάτρα, όπου μετακόμισε η οικογένειά του σε ηλικία τριών ετών. Σπούδασε στο Εμπορικό Τμήμα του Κολεγίου Αθηνών (1951-52), στο τμήμα Αγγλικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1953) και βιβλιοθηκονομία στη Σχολή της ΧΕΝ (1967-68). Σταδιοδρόμησε ως βιβλιοθηκάριος στη βιβλιοθήκη του Κολλεγίου Αθηνών (1952-1985), όπου ολοκλήρωσε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως διευθυντής της, αφού ίδρυσε την παιδική βιβλιοθήκη του Δημοτικού του σχολείου. Τον απασχόλησε ιδιαίτερα η βιβλιοθηκονομία, στη μελέτη της οποίας αφιέρωσε πολλά θεωρητικά και πρακτικά έργα, ιδίως στον τομέα της οργάνωσης και δημιουργίας μιας σχολικής βιβλιοθήκης. Η βιβλιογραφία υπήρξε γι' αυτόν εξίσου σημαντικό πεδίο έρευνας, που χαρακτηρίζει όλο σχεδόν το συγγραφικό του έργο. Υπήρξε συντάκτης πολλών βιβλιογραφικών και θεωρητικών έργων. Μελέτησε τον χώρο της παιδικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα σε αναφορά με τη γενική λογοτεχνία, στις εργασίες "Παιδικά και νεανικά βιβλία του 19ου αιώνα" (ΕΛΙΑ, βασισμένο στη βιβλιογραφία του 19ου αιώνα του Φίλιππου Ηλιού, των συνεργατών και των συνεχιστών του, βραβείο Ακαδημίας Αθηνών 1995) και "Τα παιδικά αναγνώσματα των πάππων μας" (Πατάκης, 2008). Έγραψε συνολικά πενήντα βιβλία, βιβλιοθηκονομικά, βιβλιογραφικά, λογοτεχνικά, χιουμοριστικά, παιδικά, μελέτες και φιλολογικές έρευνες, μεταξύ των οποίων είναι το "Νεοελληνικά φιλολογικά ψευδώνυμα" (1η έκδοση Κολέγιο Αθηνών, 1969, 3η συμπληρωμένη έκδοση Βιβλιοπωλείον της Εστίας 2006, βραβείο Ακαδημίας Αθηνών). Η δραστηριότητά του αγκάλιασε, παράλληλα, το βιβλίο ως μεταφραστής (έργων του Γουίλιαμ Φώκνερ, του Τζωρτζ Όργουελ, της Λίλιαν Χέλμαν, καθώς και της "Τζαζ" του Μάρσαλ Στερνς), ως συγγραφέας προσωπικών αφηγημάτων ("Ο Άκης και οι άλλοι", "Ο Άκης στα όπλα", "Άκης και Δωροθέα", "...Και το όνομα αυτού...", κ.ά.), ως χιουμορίστας/ερανιστής (με τα βιβλία "Στραβά κι ανάποδα" και "Επιχείρησις μαργαριτάρια"). Η φωτογραφία αποτελούσε μία ακόμη δραστηριότητα στην οποία διακρίθηκε, με ατομικές εκθέσεις, συμμετοχή σε ομαδικές και με τέσσερα βιβλία. Μετά το 1961 συνεργάστηκε με ελληνικά και ξένα επιστημονικά και φιλολογικά περιοδικά σε θέματα της αρμοδιότητάς του. Από το 1977 συνεργάστηκε με την εφημερίδα "Η Καθημερινή" ως βιβλιοκριτικός και παρουσιαστής εκδόσεων. Υπήρξε πρωτεργάτης της καταγραφής των νέων εκδόσεων στη χώρα μας, με τα φυλλάδια "Ελληνικά Βιβλία" που εξέδωσε μεταξύ 1975-1978 (εκδ. Γρηγόρη), καθώς και με το τριμηνιαίο "Δελτίο Ελληνικής Βιβλιογραφίας" της ΠΟΕΒ, με εννέα τεύχη μεταξύ 1991-1993. Μεταξύ 1996-1998 εργάστηκε στο ΕΚΕΒΙ ως υπεύθυνος της βιβλιολογικής του βιβλιοθήκης, ως συντάκτης βιβλιογραφιών και ως επιμελητής εκθέσεων και καταλόγων. Παράλληλα, διετέλεσε σύμβουλος εκδοτικών οίκων, βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών, οργανωτής συνεδρίων και μέλος πολλών λογοτεχνικών και πολιτιστικών σωματείων. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Ένωσης Ελλήνων Βιβλιοθηκαρίων και Επιστημόνων Πληροφόρησης, ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (ΕΛΙΑ), καθώς και μέλος του ΔΣ του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Έφυγε από τη ζωή στις 24 Μαΐου 2020, σε ηλικία 87 ετών. Περισσότερες πληροφορίες για τον Κυριάκο Ντελόπουλο περιλαμβάνονται στην ιστοσελίδα του, http://delopouloskyr.gr/.
ΓΞ
Ο Γιάννης Ξανθούλης γεννήθηκε το 1947 στην Αλεξανδρούπολη, από γονείς πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης. Εκτός από μυθιστορήματα, έγραψε βιβλία και θεατρικά έργα για παιδιά, καθώς και θέατρο. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος (είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ) σε εφημερίδες και στο ραδιόφωνο. Ανάμεσα στα πιο γνωστά του μυθιστορήματα είναι: Το καλοκαίρι που χάθηκε στο χειμώνα, Το πεθαμένο λικέρ, Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας, Το ροζ που δεν ξέχασα, Η εποχή των καφέδων, Οικογένεια Μπες-Βγες, Το τρένο με τις φράουλες, ...ύστερα, ήρθαν οι μέλισσες, Ο Τούρκος στον κήπο, Το τανγκό των Χριστουγέννων, Ο θείος Τάκης, Του φιδιού το γάλα, Κωνσταντινούπολη - Των ασεβών μου φόβων, Η εκδίκηση της Σιλάνας, Δεσποινίς Πελαγία, Ο γιος του δάσκαλου, Την Κυριακή έχουμε γάμο, Εγώ, ο Σίμος Σιμεών, Ζωή μέχρι χθες και Ονειρεύτηκα τη Σανγκάη. Βιβλία του έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη και έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Ζει στην Αθήνα. (Πηγή: "Εκδόσεις Διόπτρα", 2025)
