ΕΜ
Η Ελευθερία Μεταξά γεννήθηκε στο Αιγάλεω το 1970. Είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, της Δραματικής Σχολής Διομήδη Φωτιάδη και του τμήματος Δημοσιογραφίας του Εργαστηρίου Ελευθέρων Σπουδών ΑΝΤ1. Εργάστηκε ως ηθοποιός, λαμβάνοντας μέρος σε θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές σειρές, ως ασκούμενη δημοσιογράφος στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 και ως φιλόλογος σε φροντιστήρια Μέσης Εκπαίδευσης. Σήμερα ασχολείται με τη συγγραφή αστυνομικών μυθιστορημάτων, με τη μετάφραση και την επιμέλεια βιβλίων και με μεταγλωττίσεις ξένων τηλεοπτικών σειρών. Είναι μέλος της Π.Ε.Λ. (Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών) και μιλάει Αγγλικά. Το διήγημά της με τίτλο Το τελευταίο ταξίδι απέσπασε έπαινο στον 34ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό της Π.Ε.Λ. Από τις εκδόσεις Ωκεανός κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της Όταν μιλούν τα φεγγάρια, Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά, Μην κοιτάξεις πίσω, Σπασμένος Καθρέφτης και Ποιος σκότωσε την Ιφιγένεια;, ενώ από τις εκδόσεις Μίνωας τα μυθιστορήματα Τα τρία πρόσωπα της Εκάτης, Αθώοι Ένοχοι και Μαύρα σαν τον έβενο μαλλιά (επανέκδοση). (Πηγή: "Εκδόσεις Μίνωας", 2022)
ΠΜ
Η Πόλυ Μηλιώρη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Ιστορίας - Αρχαιολογίας). Η εμπλοκή της με τον κόσμο του βιβλίου άρχισε κιόλας από την κριτική παρουσίαση εκδόσεων που έκανε συστηματικά στο περιοδικό "Πάνθεον", το οποίο διηύθυνε από το 1970 ως το 1987. Βγαίνοντας από τη μάχιμη δημοσιογραφία, όλο και περισσότερο έμπαινε στον χώρο της λογοτεχνίας -ένα χώρο που τον υπηρετεί συνεχώς με δημιουργία λεσχών ανάγνωσης, με δημοσιεύσεις και ομιλίες, με παραδόσεις μαθημάτων δημιουργικής γραφής και ανάγνωσης, με τη συγγραφή σχετικών εγχειριδίων. Όσο για την προσωπική της κατάθεση στην περιπέτεια της μυθοπλασίας, ασκώντας την πένα της πρώτα στο Χρονογράφημα ( βραβείο "Παύλος Παλαιολόγος"), εδώ και είκοσι πέντε χρόνια ασχολείται κυρίως με το Μυθιστόρημα. Έχει γράψει δεκαοχτώ βιβλία. Πρωταγωνιστές των βιβλίων της είναι πάντα οι σύγχρονοί της καθημερινοί άνθρωποι, με το ενδιαφέρον παρελθόν τους και τα τωρινά τους λάθη και πάθη. Αν και συχνά ο προβολέας πέφτει στη γυναικεία θέση και στη γυναικεία μοίρα, όπως αυτή εξελίσσεται στον περασμένο και στον παρόντα αιώνα, άντρες, γυναίκες, παιδιά και έφηβοι (τα δύο "εφηβικά" μυθιστορήματά της έχουν βραβευτεί από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου) επιστρατεύονται από τη συγγραφέα, προκειμένου να φωτίσουν τον τόπο μας και τον καιρό μας, και ειδικότερα για να αφηγηθούν τις μοναδικές, αν και σε πρώτο επίπεδο ασήμαντες, ζωές τους. Τα μυθιστορήματά της -ως επί το πλείστον ρεαλιστικά γραμμένα, αν κι έχει εκδώσει επίσης saga, ποιητικό αφήγημα και αντιμυθιστόρημα- επικεντρώνονται στο δράμα των σχέσεων έρωτα και αίματος και στη μεταβαλλόμενη από τη ρότα της ζωής συνείδησή μας.
ΑΜ
Ο Ανδρέας Μήτσου έχει εκδώσει δέκα συλλογές διηγημάτων, επτά μυθιστορήματα και δύο νουβέλες. Έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο Τα ανίσχυρα ψεύδη του Ορέστη Χαλκιόπουλου, με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή Η εξαίσια γυναίκα και τα ψάρια, με το Βραβείο Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών (Ουράνη) για τη συλλογή διηγημάτων Σφήκες, με το Βραβείο Αναγνωστών (ΕΚΕΒΙ-ΕΡΤ) για τη νουβέλα Ο κύριος Επισκοπάκης, με το βραβείο του περιοδικού Literature για το μυθιστόρημα Η Αλεξάνδρα και με το Αthens Prize for Literature του περιοδικού (δε)κατα για το μυθιστόρημα Η παγίδα. Σπούδασε Φιλοσοφία (PhD), Μεσαιωνική και Νεότερη Ελληνική Λογοτεχνία και Αγγλική Λογοτεχνία. Έχει διδάξει Δημιουργική Γραφή και Θεωρίες Αφήγησης στο ΕΚΕΒΙ, στη Φιλοσοφική Σχολή και στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, στον Ιανό, στη FNAC κ.α. Εργάστηκε ως φιλόλογος και ως σύμβουλος φιλολόγων στη δημόσια εκπαίδευση. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά και ρωσικά. (Πηγή: "Εκδόσεις Καστανιώτη", 2025)
ΧΜ
Ο Χρόνης Μίσσιος γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930, από γονείς καπνεργάτες, και έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στα Ποταμούδια, μια γειτονιά γεμάτη πρόσφυγες, καπνεργάτες από τη Θάσο και παράνομους κομμουνιστές κυνηγημένους από τη δικτατορία του Μεταξά. Αυτή την περίοδο, η οικογένειά του καταφεύγει στη Θεσσαλονίκη και ο Μίσσιος δουλεύει μικροπωλητής, με κασελάκι, στο λιμάνι. Το σχολείο το σταμάτησε στη δεύτερη τάξη του δημοτικού. Από τα Γιαννιτσά, όπου τον στέλνει ο Ερυθρός Σταυρός μαζί με άλλα παιδιά για να γλιτώσουν από την πείνα της Κατοχής, περνάει στους αντάρτες. Με την απελευθέρωση επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και οργανώνεται στον Δημοκρατικό Στρατό Πόλεων. Το 1947 συλλαμβάνεται, βασανίζεται και καταδικάζεται σε θάνατο. Έζησε εννιά μήνες περιμένοντας κάθε πρωί να τον εκτελέσουν και γλίτωσε τον θάνατο χάρη σ'ένα τυχαίο γεγονός. Έκτοτε, μέχρι και τον Αύγουστο του 1973 (αμνηστία του Παπαδόπουλου) περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε φυλακές και εξορίες, ως πολιτικός κρατούμενος (Μακρονήσι, Άι- Στράτης, Αβέρωφ, Κέρκυρα, Κορυδαλλός, κ.ά.) Εκεί μαθαίνει ανάγνωση και γραφή. Ένα "διάλειμμα" ελευθερίας, μεταξύ 1962 και 1967, τον βρίσκει στέλεχος της νεολαίας της ΕΔΑ, μέλος της πενταμελούς γραμματείας της Δ.Ν. Λαμπράκη και, στη συνέχεια, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΜ. Το πρώτο του βιβλίο "Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς... " (Γράμματα, 1985) τον καθιέρωσε από τους πρώτους μήνες της κυκλοφορίας του ως συγγραφέα στη συνείδηση κριτικής και κοινού. Την ίδια ανταπόκριση βρήκε και το δεύτερο βιβλίο του "Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;" (Γράμματα, 1988). "Κοσμοκαλόγερος", σαν τους ήρωες ορισμένων από τα βιβλία του. Έφυγε από τη ζωή στα 82 του χρόνια. Άφησε την τελευταία του πνοή σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο της Αθήνας, στις 20 Νοεμβρίου 2012, ενώ "πάλεψε" με τον καρκίνο αρκετά χρόνια.
