Γουρούνια με φτερά

Είναι βέβαιο ότι οι άνθρωποι είναι γουρούνια. Είναι βέβαιο ότι τα ανθρώπινα ιδρύματα είναι χοιροστάσια, ή εργοστάσια-φάρμες γουρουνιών καί χοιροσφαγεία...¶ν τα γουρούνια είχαν φτερά, όπως λέει μία παροιμία, θα μπορούσε να συμβεί οτιδήποτε.Ίσως λοιπόν τα γουρούνια έχουν πράγματι μυστηριώδη καί αόρατα φτερά κι ίσως δέν τα βλέπουμε διότι φοβόμαστε μήν τυχόν συμβεί οτιδήποτε. Στην περίπτωση αυτή είμαστε γουρούνια είτε με αόρατα φτερά είτε με τα λείψανά τους. Γιά μερικούς τα φτερά είναι απλούστατα αόρατα καί θα μπορούσαν να φανερωθούν από στιγμή σε στιγμή. Γι' άλλους τα λείψανα των φτερών δέν θα επιτρέψουν ποτέ την ανάταση καί το πέταγμα, μήτε στα όνειρα''. Ούτε μυθιστόρημα, ούτε δοκίμιο, το βιβλίο αυτό είναι ένας προβληματισμός πάνω στο ζευγάρι, την σεξουαλικότητα, την ομοφυλοφιλία, την πολιτική, την οικογένεια, από την σκοπιά δύο εφήβων, του Ρόκκο καί της Αντόνια: δύο κατοίκων της Ρώμης, μικροαστών, εξωκοινοβουλευτικών της αριστεράς. Ο φόβος, η περιέργεια, ο έρως, η μοναξιά, οι φαντασιώσεις, όλα αυτά αδιαλύτως μπλεγμένα με φόντο τον αλλοτριωτικό χώρο του φοιτητικού κόσμου της αριστεράς. Οι σκέψεις του Ρόκκο εκφράζονται με την φωνή ενός άνδρα καί της Αντόνια με την φωνή μιάς γυναίκας. Έτσι έχουμε ώς αποτέλεσμα μία συνεχή εναλλαγή διαφορών, τόσον όσον αφορά το στύλ της γραφής όσο καί τα περιεχόμενα.Αυτό αποτελεί καί το μεγαλύτερο προτέρημα του βιβλίου.