Autodafé

Πότε χειμερινά θα ‘σαστε, ω δέντρα της ζωής; Δεν ομονοούμε. Ειδοποιημενοι δεν είμαστε σαν τα πουλιά που αποδημούν. Ξεπερασμένοι κι αργοπορημένα φορτωνόμαστε, ξάφνου στους ανέμους και πέφτουμε ξανά σ’ απαθές έλος. R.M.Rilke ,Ποιήματα, «Τετάρτη Ελεγεία» ,μτφ. Α. Δικταίος, Ζαχαρόπουλος 1987. Γράφω σημαίνει εκτελώ μία πράξη πίστεως, παρανοώ, επινοώ την παρανόηση, την κοινοποιώ σε μια κοινωνία αναγνωστών, παρά-κοινωνία θα έπρεπε να πω, την εννοώ την στιγμή που εκπνέω στην πυρά δημοσίως, μάρτυρας ενός τρόπου που πρέπει να εννοηθεί χωρίς να γίνει υποχρεωτικά πιστευτός, μάρτυρας της αποτυχίας, του σφάλματος, του αμαρτήματος της μητρός μου :της μητρικής μου γλώσσας που με μαγεύει και όταν μεταφράζει ή διότι μεταφράζει το αμετάφραστο