Ασυνταξίες λαβυρίνθων

Ψηλαφείς τα τοιχία. Γρατζουνάς σημάδια. Υπολογίζεις το κόστος
κάθε συγκίνησης. Τεντώνεις την πετονιά. Ελέγχεις, αν σου υφαίνουν
έξοδο. Στο χασμουρητό του θηρίου
χάνεις τα λογιστικά. Τώρα, αργά. Θα γίνεις ήρωας εραστής
δημόσιος κίνδυνος.
Αιμορραγείς στον αφαλό.
Θ' άφησες την Αριάδνη εγκαίρως. Στην αναλαμπή
κραυγής έμπηξες μαχαίρι. «Σφάξε το κτήνος του Μίνωα», είπαν.
Εξετελέσθη μάλλον το καθήκον. Τρέχεις πανικόβλητος
σε φωτός πινελιά. Έλλειψη οξυγόνου και βαρύτητας.

Δεν θα βάψεις και μαύρα τα πανιά σου.
Μπαίνεις στο βαπόρι με τρύπα στην κοιλιά.
Δεν το παίρνεις προσωπικά.
Είναι συλλογικό, υπαρξιακά πολεοδομικό
το πρόβλημα
της ασυνταξίας των λαβυρίνθων.