Αμφίδρομος καθρέφτης

Σπίτι πέρα απ' τη θάλασσα

Το σπίτι πέρα από την θάλασσα
Δύο κόκκινα γεράνια
Ένα κίτρινο σπίτι
Ένα μαντολίνο
Μια μανταρινιά
Τρία σκυλιά
Δύο κόκκινα γεράνια
Ένα πράσινο βουνό
Κεραμιδένιες στέγες
Ένα τζάκι που καίει
Τριάντα κόκκινες τριανταφυλλιές
Δύο κόκκινα γεράνια
Μια κίτρινη πεταλούδα
Δέκα τρία πορτοκαλιά κρίνα
Δέκα τρεις κραυγές
Δέκα τρεις σιωπές.
Δύο κόκκινα γεράνια
Η θάλασσα που κλαίει
Ένα κόκκινο τριαντάφυλλο
με πράσινα μάτια
Το τραγούδι των περιστεριών
Η καμπάνα που χτυπάει
Κι εσύ παντού

Άταφα Όνειρα

Ο δικός μου ουρανός
έχει ένα δικό του ήλιο εσένα
που λειαίνει τη μοναξιά
αφαιρεί τ' αγκάθια
αρωματίζει τη σκέψη
όλος ο κόσμος κλεισμένος
εντός μου
Μεθάει ο έρωτας
αέρηδες λυσσομανούν
θεριεύει η φωτιά
αστράφτει η λάμψη
των ματιών
αφουγκράζεται ο ουρανός
άνθη λευκά και κόκκινα
πλέκουν οι λέξεις
φιλί παθιασμένο γίνομαι
στα χείλη σου επάνω
Αιώνες
θα μου πάρει
να τ' αφήσω.