ΣΣ
Ο Στέλιος Δ. Στυλιανού γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου. Σπούδασε κινηματογράφο, θέατρο και τηλεόραση. Από το 1975 είναι μόνιμος κάτοικος Αθηνών και εργάζεται ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και διευθυντής παραγωγής στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Από το 1979 είναι μέλος της εταιρίας Ελλήνων σκηνοθετών και παράλληλα ασχολείται με το γράψιμο. Έργα του ιδίου: "Περιπλάνηση ανάμεσα στα σκουπίδια", διήγημα, εκδ. Όμβρος, "Τίποτα πιο αληθινό από το ψέμα", διήγημα, εκδ. Δίοδος. Από τις εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα: "Αννέ σημαίνει μάνα", που μεταφράστηκε στα τουρκικά και έχει εκδοθεί στην Τουρκία με τον τίτλο "Mana anne demektir", "Είσαι γυναίκα, είσαι γη", "Για ποιον είναι τα δάκρυα, Σιμόνη", "Ο άνεμος του πάθους", "Το όνειρο της Αννέ" και "Το μυστικό της Αλκυόνης".
ΑΜ
Αλεξάνδρα Συμεωνίδου - Αλ Μαντίλ
Η Αλεξάνδρα Συμεωνίδου είναι συγγραφέας με διεθνή καριέρα. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Ως γαλλοτραφής ακολούθησε ανώτατες σπουδές στη Γαλλία (Γαλλική και Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Aix-En-Provence και στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών - IEP). Εργάστηκε στα γραφεία του ΕΟΤ στο Παρίσι, στο τμήμα Δημοσίων Σχέσεων. Κατόπιν προσελήφθη στην εφημερίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θέση που εγκατέλειψε για να εργαστεί ως αεροσυνοδός στη Saudia Airlines. Εργάστηκε επίσης ως μεταφράστρια στον ΕΛΓΑ. Ασχολείται με τη συγγραφή μυθιστορημάτων, δοκιμίων και μελετών, καθώς και με τη μετάφραση γαλλικού θεάτρου της Αναγέννησης. Είναι επίσημη blogger στη Huffington Post USA με πολλά δημοσιευμένα άρθρα. Ανήκει στην Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών, στη Societe des Gens de Lettres µε έδρα το Παρίσι, στο Θεατρικό οργανισµό ΘΕΣΠΙΣ και είναι µέλος της Ενώσεως Ελλήνων Λογοτεχνών και ΟΣΔΕΛ. Είναι µέλος πολλών γυναικείων οργανώσεων και ακτιβίστρια για τα δικαιώµατα των γυναικών. Είναι μέλος πολλών γυναικείων οργανώσεων και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών. Ζει μεταξύ Λος Άντζελες, Αθηνών και Μυκόνου.
ΜΣ
Η Μαρία Συτµαλίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε Ιατρική. Ζει και εργάζεται στην ίδια πόλη ως ενδοκρινολόγος. Ολοκλήρωσε τα εκπαιδευτικά προγράµµατα του Κέντρου Επιµόρφωσης και Διά Βίου Μάθησης του ΕΚΠΑ «Εγκληµατολογία: Διεπιστηµονική προσέγγιση του criminal profiling και επικοινωνιακή διαχείριση» και «Εγκληµατολογική Ψυχολογία», καθώς και το πρόγραµµα του Κέντρου Επιµόρφωσης και Διά Βίου Μάθησης του Πανεπιστηµίου Πατρών «Εγκληµατολογία: Γενικές τάσεις και εφαρµογές». Έχει γράψει ποίηση, πεζά και θέατρο. Το θεατρικό της έργο «Οινάνθη: Γαλήνη πίσω από τους καταρράκτες» τιµήθηκε µε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισµό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (2009). Μεγάλο τµήµα της νουβέλας της «Ράτενσκα ή Μεσοκαλόκαιρο» (εκδόσεις Κεντρί, 2015) βραβεύτηκε ως θεατρικός µονόλογος στον Τρίτο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισµό του Οµίλου για την Unesco Τεχνών, Λόγου και Επιστηµών Ελλάδος (2014). Το 2019 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Μετρονόµος το βιβλίο-cd «Οι κύκλοι των πουλιών» µε κείµενα και στίχους δικά της και µουσική των Ρεβάνς. Το 2020 εκδόθηκε το πρώτο της ποιητικό βιβλίο, «Η σουίτα σε θήλυ µείζονα» (εκδόσεις Εντευκτήριο). (Πηγή: "Εκδόσεις Πατάκη",2026)
ΆΣ
Ο Άρης Σφακιανάκης γεννήθηκε το 1958 στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Το πρώτο του βιβλίο με διηγήματα, "Όταν βρέχει και φορά παπούτσια κόλετζ", κυκλοφόρησε το 1981 από τις εκδόσεις Κέδρος. Από τις ίδιες εκδόσεις κυκλοφόρησε το 1984 το δεύτερο βιβλίο του, "Οι παράξενες συνήθειες της οικογένειας Μόρφη", το 1990 το τρίτο βιβλίο του "Ο τρόμος του κενού", το 1993 το τέταρτο βιβλίο του, "Η νόσος των κινέζικων εστιατορίων". To 1998 κυκλοφόρησε το πέμπτο βιβλίο του, με τον τίτλο "Δεν ήξερες... δεν ρώταγες!". Το μυθιστόρημα αυτό υπήρξε το πρώτο μιας τριλογίας που συνεχίστηκε με το "Μπέιμπι Σίτινγκ". Ακολούθησαν τα βιβλία "Το περσικό φιλί" (2004), "Μητροπόλεις, ιστορίες, παράδεισοι" (Ελληνικά Γράμματα, 2006) "Η μοναξιά δεν μου ταιριάζει" (2008) και "Ου μπλέξεις (2011)". Συνέχισε με το "Παντρεμένες" (2013) και Έξοδος", (2016). Έχει ασχοληθεί με τη μετάφραση και το σενάριο. * Βραβείο αναγνωστών 2023 της «Athens Voice» για το βιβλίο "Ο πρίγκιψ του δευτέρου ορόφου".
ΔΣ
Η Διδώ Σωτηρίου (1909-2004) ήταν μυθιστοριογράφος και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας, κόρη του Ευάγγελου Παππά και της Μαριάνθης Παπαδοπούλου. Το 1919 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στη Σμύρνη και μετά την καταστροφή του 1922 κατέφυγαν στην Ελλάδα. Στην Αθήνα ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές της με δασκάλους μεταξύ άλλων τους λογοτέχνες Κώστα Παρορίτη και Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη. Φοίτησε στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και το 1937 παρακολούθησε για λίγους μήνες μαθήματα γαλλικής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Από το 1936 στράφηκε επαγγελματικά προς τη δημοσιογραφία. Συνεργάστηκε με το περιοδικό "Γυναίκα" (ως αρχισυντάκτρια) και τις εφημερίδες "Νέος Κόσμος" και "Ριζοσπάστης" (αρχισυντάκτρια από το 1944), ενώ κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής συνεργάστηκε με τις Μέλπω Αξιώτη, Έλλη Αλεξίου, Έλλη Παππά, Τιτίκα Δαμασκηνού, Ηλέκτρα Αποστόλου, Χρύσα Χατζηβασιλείου και άλλες ελληνίδες της αντίστασης. Πήρε μέρος στο συνέδριο της Κοινωνίας των Εθνών στη Γενεύη το 1935, όπου γνωρίστηκε με τη σύντροφο του Λένιν Αλεξάνδρα Κολοντάι και στο ιδρυτικό συνέδριο της Δημοκρατικής Ομοσπονδίας Γυναικών το 1945 στο Παρίσι. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1959 με την έκδοση του μυθιστορήματος "Οι νεκροί περιμένουν". Έργα της μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες. Ένα κομμάτι του έργου της έχει γνωρίσει επιτυχία στο εξωτερικό, και ιδιαίτερα στην Τουρκία. Η Διδώ Σωτηρίου ανήκει στους έλληνες πεζογράφους του μεσοπολέμου. Το έργο της κινείται στο πλαίσιο του ρεαλισμού με έντονη την παρουσία του αυτοβιογραφικού στοιχείου και της συναισθηματικής συμμετοχής του συγγραφέως στις περιπέτειες των ηρώων της, και αντλεί τη θεματολογία του από τη μικρασιατική καταστροφή, την περίοδο του εμφυλίου και την μετά τον εμφύλιο περίοδο της ελληνικής ιστορίας. Με τα "Ματωμένα χώματα" η Σωτηρίου εγκαινίασε την πορεία της προς μια γραφή που συνδυάζει τη μυθιστορηματική τεχνική με μια προοπτική εξέτασης των θεμάτων της από ιστορική σκοπιά, πορεία που συνέχισε και στα δύο επόμενα μυθιστορήματά της την "Εντολή", με θέμα την υπόθεση Μπελογιάννη και το "Κατεδαφιζόμεθα". Τιμήθηκε με το βραβείο ελληνοτουρκικής φιλίας Αμπντί Ιπεκτσί, το 1983, με το Ειδικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας, το 1989, με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, το 1990 και με τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος, το 1995. Το 2001 η Εταιρεία Συγγραφέων καθιέρωσε προς τιμήν της το βραβείο "Διδώ Σωτηρίου", το οποίο απονέμεται "σε ξένο ή έλληνα συγγραφέα που με τη γραφή του αναδεικνύει την επικοινωνία των λαών και των πολιτισμών μέσα από την πολιτισμική διαφορετικότητα". Πέθανε στην Αθήνα στις 23 Σεπτεμβρίου του 2004. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία της Διδώς Σωτηρίου βλ. Αλέξης Ζήρας, "Σωτηρίου Διδώ", στο "Παγκόσμιο βιογραφικό λεξικό", τ. 9β, Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1988· Βαγγέλης Κάσσος, "Διδώ Σωτηρίου", στο "Η μεταπολεμική πεζογραφία· από τον πόλεμο του ’40 ως τη δικτατορία του ’67", τ. Ζ΄, Αθήνα, Σοκόλης, 1988, Δημοσθένης Κούρτοβικ , "Διδώ Σωτηρίου", στο "Έλληνες μεταπολεμικοί συγγραφείς: ένας κριτικός οδηγός", Αθήνα, Πατάκης, 1995 και Μιχάλης Μ. Μερακλής, Δώρα Μέντη, "Σωτηρίου Διδώ" στο "Λεξικό νεοελληνικής λογοτεχνίας", Αθήνα, Πατάκης, 2007. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, γεννημένων από τον 18ο αιώνα έως το 1935, Ε.ΚΕ.ΒΙ.)
