Κλειστόν λόγω μελαγχολίας

…Ιστορίες-αποσπάσματα ζωής που, κομμάτι κομμάτι, σελίδα τη σελίδα, φτιάχνουν ένα μυθιστόρημα.
Εποχή σύγχρονη. Σε μια μικρή πόλη που θα μπορούσε να είναι η πόλη μας, η γειτονιά μας, το σπίτι μας. Εκεί έζησαν – και ζουν – τις ιστορίες τους τα πρόσωπα του βιβλίου.

ΠΡΟΣΩΠΑ μελαγχολικά και ευάλωτα, τρυφερά και αναιδή, που μονίμως θέλουν να αποδράσουν. Από τον εαυτό τους, από το σπίτι τους, από την πλήξη τους, από τη μιζέρια των γύρω τους.

ΠΡΟΣΩΠΑ που ξόδεψαν πολύ χρόνο και κόπο και δάκρυα για να αποτύχουν, να μην ευτυχήσουν.

ΠΡΟΣΩΠΑ ανικανοποίητα, που οι κινήσεις τους είναι συνήθως κινήσεις απελπισίας, για να καταλήξουν στο πουθενά, στα προσχήματα ή στις εκλογικεύσεις.

ΠΡΟΣΩΠΑ που εκείνο, κυρίως, που τα ζωντανεύει είναι η αηδία τους, το τέλμα της ζωής τους, οι συγκρούσεις τους, μαζί με το μάταιο και το γελοίο αυτών των συγκρούσεων.